Teatr Wielki w Łodzi

Historia

Teatr Wielki w Łodzi to druga pod względem wielkości scena operowa w Polsce i jedna z największych w Europie. Jest kontynuatorem Opery Łódzkiej (1954–1966), powołanej dzięki zaangażowaniu Stowarzyszenia Przyjaciół Opery. Premiera „Strasznego dworu" Moniuszki 18 października 1954 roku zainaugurowała działalność instytucji.

Monumentalny gmach zaprojektowali Józef i Witold Korscy oraz Roman Szymborski. Budowę rozpoczęto w 1949 roku, ale trwała 17 lat z powodu usytuowania na terenie bagiennym. Inauguracja odbyła się 19 stycznia 1967 roku — cztery premiery w cztery kolejne dni: „Halka", „Kniaź Igor", „Straszny dwór" i „Carmen".

Budynek i scena

Fasada z podcieniami, masywne filary i loggia ze smukłymi kolumnami czynią z Teatru sztandarową realizację polskiego socrealizmu. Widownia mieści 1074 osoby. Od 1967 roku Teatr wystawił ponad 300 premier, w tym prapremiery światowe oper Twardowskiego. Na scenie występowali m.in. Andrea Bocelli, Angela Gheorghiu i Plácido Domingo. Teatr organizuje Łódzkie Spotkania Baletowe — międzynarodowy festiwal tańca.