Margot Fonteyn

Margot Fonteyn (1919–1991) — Królowa brytyjskiego baletu

Margot Fonteyn — kobieta, która przez cztery dekady uosabiała elegancję i artystyczną doskonałość na scenie Royal Ballet. Urodzona 18 maja 1919 roku w Reigate jako Margaret Evelyn Hookham, zaczęła lekcje tańca w wieku czterech lat. Gdy ojciec został przeniesiony do Chin, pobierała nauki w Szanghaju u rosyjskiego emigranta Georgija Gonczarowa.

Meteroryczny awans

Po powrocie do Londynu w 1933 roku, czternastoletnia Margaret została przyjęta do Vic-Wells Ballet School przez Ninette de Valois. Już w 1935 roku, mając szesnaście lat, zastąpiła słynną Alicję Markową na pozycji primabaleriny. Przez kolejne dekady budowała repertuar pod okiem choreografa Fredericka Ashtona, który tworzył balety specjalnie dla jej talentu — Ondine, Symphonic Variations, Daphnis i Chloe.

Partnerstwo z Nurejewem

Przełomem była współpraca z Rudolfem Nurejewem od 1962 roku. Ich pierwszy wspólny Giselle stał się legendą — publiczność szalała z zachwytu. Różniło ich niemal wszystko — ona uosabiała brytyjską elegancję, on był ognisty i impulsywny. A jednak na scenie tworzyli magię. Fonteyn tańczyła do sześćdziesiątego roku życia, częściowo z powodu kosztów opieki medycznej męża, panamskiego dyplomaty sparalizowanego po zamachu w 1965 roku.

Otrzymała tytuł Damy Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego i honorowy tytuł prima ballerina assoluta. Zmarła 21 lutego 1991 roku w Panamie — dokładnie w rocznicę swojego pierwszego występu z Nurejewem.