Artykuły i recenzje

W piątek 2 października Opera Bałtycka otwiera jesień „Coppélią", a to dopiero początek. W październiku tytuł wraca do Łodzi po dwudziestu sześciu latach, w grudniu na scenę Teatru Wielkiego - Opery Narodowej po pięćdziesięciu dwóch. Trzy teatry, dwie premiery i jeden z najweselszych baletów XIX wieku, który - o czym rzadko się pamięta - jego francuscy twórcy osadzili na ziemiach polskich pod zaborem austriackim. Opowiadamy, skąd wzięła się historia o lalce, która nigdy nie ożyła, i co dokładnie zobaczymy w Gdańsku, Łodzi i Warszawie.

W czwartek 24 września w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej ruszyła pierwsza w tym sezonie polska „Giselle". W listopadzie i w kwietniu zobaczymy ją jeszcze w Gdańsku i w Łodzi - w trzech inscenizacjach tak różnych, że trudno uwierzyć, iż chodzi o ten sam tytuł. To dobry moment, żeby przypomnieć, skąd wzięła się historia o dziewczynie, która umiera z miłości i wraca po śmierci, by tę miłość ocalić. A także jak to się stało, że balet, który Paryż skreślił z afisza na pół wieku, jest dziś jednym z najczęściej granych na świecie.

Od wtorku do niedzieli polski balet gra w czterech miastach. W Warszawie kończy się wrześniowa seria „Androidów" i wracają dwie „Giselle" - za każdym razem z inną obsadą. Łódź daje trzy wieczory „Bolera" i „Carminy Burany". Opera Śląska wiezie swoją wrześniową premierę do Sanoka, a Kraków otwiera salę baletową dla widzów. Do tego dwa festiwale tańca współczesnego, które kończą się w niedzielę. Oto cały tydzień, spektakl po spektaklu.

Przez dwa miesiące sceny milczały. Tancerze regenerowali ciała, krawcowe szyły kostiumy, w magazynach powstawały dekoracje do jesiennych premier. Teraz ta cisza dobiega końca. We wrześniu polskie teatry operowe podnoszą kurtynę - i robią to z rozmachem: sezon baletowy startuje w sześciu miastach w ciągu zaledwie sześciu tygodni.

Lipcowy upał daje się we znaki. Asfalt paruje, miasta pustoszeją, a my instynktownie szukamy cienia. W takie dni odpowiedź na pytanie "dlaczego latem nie ma spektakli?" wydaje się oczywista - przecież nikt nie chce siedzieć w dusznej sali, gdy za oknem trzydzieści stopni. Ale historia letniej przerwy w teatrach jest znacznie ciekawsza, niż mogłoby się wydawać. I wcale nie kończy się na temperaturze.

Karolina Urbaniak - solistka baletu Teatru Wielkiego w Łodzi - opowiada o swojej drodze do zawodu: od dziecięcego marzenia, które narodziło się, gdy jako mały aniołek wystąpiła w „Dziadku do orzechów" w Poznaniu, przez jedną z najtrudniejszych szkół baletowych w Warszawie, aż po scenę w Łodzi, z którą związała się na ponad dekadę.

Rekrutacja do państwowych szkół baletowych trwa. Poznaj aktualne terminy egzaminów, dni otwartych i składania dokumentów we wszystkich pięciu szkołach - w Warszawie, Poznaniu, Gdańsku, Łodzi i Bytomiu.

Pointy i cyberpunk. Klasyczna technika baletowa i świat rodem z science-fiction. To zestawienie rzadko spotyka się na scenie - a „Androidy" Polskiego Baletu Narodowego właśnie na nim stoją. Dwuaktowy balet Roberta Bondary, do oryginalnej muzyki Przemysława Zycha, miał premierę 10 maja 2026 r. Akcja toczy się w świecie po katastrofie ekologicznej, w którym łowca tropi zbuntowane androidy. To kolejny w tym roku polski spektakl baletowy o sztucznej inteligencji - po „Metropolis - Refleksje naszych czasów" z Opery Bałtyckiej.

Dziesięć premier operowych i baletowych, goście z Royal Ballet i La Scali, ukraińska opera zamówiona z Metropolitan Opera i ponad 100 milionów złotych na modernizację gmachu. Pierwszy sezon Borisa Kudlički w Teatrze Wielkim zapowiada się jak żaden inny.